ضرب پا

استفاده از پا ضرب به علت اینکه ممکنه با خطای انسانی روبرو بشه نمی تونه دقیق و قابل اعتماد باشه. یعنی معمولا نوازنده آماتور وقتی در قسمتی از قطعه با نت مشکل پیدا می کنه نا خودآگاه از ضرب خارج می شه و حتی ممکنه خود فرد هم متوجه بروز این مشکل نشه.و اینکه بوسیله پا ضرب نگه داشتن تمپو کار دشواریست همچنین
 پا ضرب مشخص نمی کنه که شما روی چه تمپویی قرار دارید.
استاندارد مورد قبول برای تمرین قطعات در تمپوی معین همون مترونوم هست.همونطور که می دونید در استودیو ها از مترونوم برای نوازندگان استفاده می شه پس چه بهتر که نوازنده از همان ابتدا عادت به نواختن همراه مترونوم کنه.یا اینکه در یک گروه موسیقی و بخصوص برای سازهای کوبه ای یا آکمپانیمتنر گیتار که وظیفه ی مترونوم رو در یک گروه بر عهده دارند توصیه می شه که در تمرینات انفرادی خودشون از مترونوم استفاده کنند.
تمپو به صورت عامیانه اگه بخوایم بگیم ، معیاری برای سرعت آهنگه .
مثلا میگن تمپوی آهنگ 120 bpm هست.
bpm = beat per minutes
یعنی بیت در دقیقه . این تمپو 120 ضرب در یک دقیقه داره .
حالا اگر تمپوی یک آهنگ 140 باشه ، 140 ضرب در دقیقه داره . پس سرعت بیشتری داره.
هر چی تمپو بره بالا تر سرعت هم میره بالا تر ( معمولا )
البته ممکنه یک آهنگ با تمپوی 200 از یک آهنگ با تمپوی 150 آروم تر باشه . بستگی به نوع چیدن نتها داره .
ولی معمولا هر چی تمپو بیشتر . سرعت هم بیشتر.